Haliç ve çevresi bağlamında Eyüp tarihi dokusunun korunmasının değerlendirilmesi

Abstract

Kentleşmenin iklim değişikliği üzerindeki olumsuz etkileri giderek artmakta, sürdürülebilir kentleşme yaklaşımı kentlerin gelecekleri açısından giderek kritik öneme sahip olmaktadır. Güncel planlama pratiği içerisinde ön sıralara yerleşen iklim değişikliğine ve riske adaptasyon süreciyle birlikte kent mekanında değişikliklerin yapılması zorunlu hale gelmektedir. Bu bağlamda, tarihi dokunun iklim değişikliğine ve riske dayanıklı olacak şekilde korunmasını ve yönetimini öngören sürdürülebilir kentsel koruma yaklaşımı giderek önem kazanmaktadır. Türkiye'de ise üst ölçek kararların ve planların sürdürülebilir kentsel koruma ve iklim değişikliğine adaptasyonu tanımlar çatkıyı kurmasına rağmen, alt ölçekte mekana inildikçe, planlama araçları arasında geçişlerin gerçekleşemediği veya alınan kararlar ile hazırlanan stratejik planların uygulamaya tam anlamıyla geçirilemediği görülmektedir. Bu araştırma sürdürülebilir kentsel koruma çerçevesinde, Eyüp ve tarihi kent merkezini Haliç ve çevresi özelinde ele alarak, İstanbul odaklı bir kavramsal modeli ve değerlendirmeyi ortaya koymaktadır. Tez çalışmasında, kalitatif araştırma yöntemiyle toplanan veriler analiz edilerek, teorik bir model önerisi çerçevesinde sentezlenmektedir. Tez çalışmasının amacı buradan hareketle, sürdürülebilir kentsel korumanın uygulama aracı olarak alan yönetimini tartışmaya açmak ve geliştirilen öneri çerçeve üzerinden gelecekte hazırlanacak alan yönetimi planı çalışmalarına girdi sunmaktır. Tez çalışması kapsamında Haliç ve çevresi bağlamında Eyüp ve tarihi kent merkezi çalışma alanı olarak belirlenmiş de olsa, bu alan çalışması doğrultusunda sunulan alan yönetimi planı öneri çerçevesi bir üst bakış getirerek, farklı çalışmalara altlık oluşturma özelliğini de barındırmaktadır.