Kıvılcımlar (üflemeli orkestrası için beste) ile Igor Stravinski’nin üflemeliler topluluğu eserlerindeki yeni klasikçi unsurlar

Abstract

Bestecinin hayatı incelendiğinde 1920 ve 1950 yılları arasında Yeni Klasikçi anlayışta eserler verdiği görülür. Üflemeliler topluluğu repertuvarında önemli yer tutan Üflemeli Çalgılar için Senfoniler (1920) ile Üflemeli Çalgılar için Sekizli (1923) eserlerinde, Yeni Klasikçilik akımına geçiş süreci kendini gösterir. Üflemeli Çalgılar için Senfoniler eserinde bu akım henüz oluşum aşamasında iken Üflemeli Çalgılar için Sekizli eserinde ise etkilerini kuvvetli bir biçimde gösterir. Bu nedenle söz konusu eserler tarihsel ve yapısal açıdan büyük önem taşır. İncelenen eserlerin ilkinde bestecinin Rus Döneminde kullandığı armonik yapının halen sürmekte olduğu, ikinci eserinde ise yerini sade bir armonik yapıya bıraktığı görülür. Her iki eser de biçimsel olarak incelendiğinde Yeni Klasikçi akım ortak paydasında buluştukları görülür.Genel olarak sanat tarihine bakıldığında tüm sanat dallarının gelişimleri birbirleriyle yaklaşık olarak eş zamanlıdır. Ancak Yeni Klasikçiliğin etkilediği sanatlar tarihsel sıralamayla incelendiğinde, müzik ve diğer sanat dallarında (edebiyat, resim, heykel, mimari) farklı tarihlerde boy gösterdiği ortaya çıkmıştır.