D. Şostokoviç viyolonsel ve orkestra için konçerto op.107

Abstract

20. Yüzyılın en büyük senfoni ustalarından olan Şostakoviç, çağdaş müziği yenilikçi eserleriyle tüm dünyaya duyurmuştur. Başlıca niteliği olan müziğindeki sağlam yapı düzeni ve orkestralama ustalığı, onu 20. yüzyılın ileri gelen müzisyenlerinden biri olma düzeyine yükseltmiştir. İlk yıllarda, Orta Avrupa anlatımcılık okulunun etkileri ve tonsuzluk eğilimleriyle eserler bestelemiştir. Daha sonrasında ise Ludwig van Beethoven, Tchaikovsky, Mahler ve Prokofiev gibi ünlü ustaların etkisinde kalmış, müzik dünyasında heyecanla karşılanan önemli çağdaş bir besteci olmuştur. Günümüzde Şostakoviç çağımızın büyük bestecilerinden biridir ve müziği ünlü orkestraların repertuvarında yer alır.Opus 107 Mi Bemol Majör Viyolonsel Konçertosu No.1, 20. yüzyılın viyolonsel repertuvarındaki en önemli eserlerinden biridir. Teknik anlamdaki zorluklar müzikal yoğunluk ile bütünleşmiştir. Geniş ölçülerde kükreyen, haykıran tınılar ile eser, teknik ve müzikal açıdan yoğunluğunu ortaya koyar.Şostakoviç'in bu konçertosu dönemsel özellikleri ve II. Dünya Savaşı'nın izlerini içinde barındırır. Şostakoviç eserde, savaşın etkisi ile yaşanan içsel sıkıntıyı gösterirken bu etkinin sürekliliğinde toplumun yaşadığı çöküşü de sergilemiştir. Eser, acıya karşı gücün, zulme karşı insanlığın simgesidir. Bu nedenle viyolonsel repertuvarı için önemli bir değere sahiptir.