Resim sanatında kent imgesinin kullanımı

Abstract

Manzara kavramı, insanoğlunun varoluşundan bu yana, hem bilimsel, hem felsefi hem de sanatsal anlamda irdelediği bir konu olmuştur. 14.yy Avrupa'sında Rönesans'la başlayan aydınlanma hareketlerine kadar dinin egemenliğinde bir gelişim gösteren sanat ve bilim, her alanda olduğu gibi bu alanda da ilerlemeye olanak tanımamıştır.Rönesans'ın ışığında tüm baskıları üzerinden atan sanatçılar ya da ressamlar, üsluplaşma ve bireyselleşme yönünde büyük gelişim göstermiştir. Bununla birlikte doğaya olan saygı artmış; insan doğanın yüceliğini ve eşsizliğini kabul etmiştir. Resmin ana konusu ne olursa olsun ressamlar çalışmalarında manzaraya ve gerçekliğin sembolü olarak dikkate aldığı kent görünümlerine yer vermiştir. Özellikle Kuzeyli sanatçıların konusu haline gelmiş ve yüzyıllar boyu irdelenmiştir.15.yüzyıldan sonra Batı'da sanatçı, yeni bilgileri ve kültürel biçimleri özümleyerek ifadelendiren ve değişimlerin önünden giden kişi olmuştur. Bireyselleşen sanat, ressamın duyguları ve duyuları doğrultusunda özellikle 18.yüzyılda yüzünü doğa'ya çevirmiştir. Devam eden süreçte de manzara resmin konusu olmuş; ancak kent bu kavram içinde silikleşmiş bir hal almıştır.Kent, kent öğeleri ve kent olgusu, 19.yüzyılda başlayıp gelişen sosyal ve siyasal koşulların ve 20.yüzyıldaki endüstrileşmenin ve kentselleşmenin etkisiyle sanatın özellikle de resim sanatının en önemli temalarından biri olmuştur.