Seyircinin gösteri ögeleri ile ilişkisi (Damla Hacaloğlu’ nun “gökkuşağı” adlı projesinde seyirci-oyun ögeleri ilişkisine dayalı bir iddianın gerçekleşmesine yönelik koreografi)

Abstract

Gökkuşağı Projesi, oyuncular ile seyircilerin karşılıklı etkileşiminin temel alındığı bir projedir. Farklı disiplinlerden gelen sanatçıların işbirliğiyle hazırlanan proje, dört ana bölüm ve iki ara bölümden oluşmaktadır.Projenin yönetmeni Damla Hacaloğlu, Şebnem Yüksel'e dördüncü bölümün koreografisini tasarlama görevini vermiştir. Bu bölüm dans, sahne tasarımı, ses tasarımı ve kostüm tasarımının `iç içe' geçmesiyle gerçekleşmiştir.Seyircilerin, sevgi ve paylaşım kavramlarını; oyuncularla girecekleri fiziksel ve ruhsal iletişim yoluyla, en doruk noktasında hissetmelerini ve bunu, en coşkulu şekilde ifade edebilmelerini sağlamak, dördüncü bölümün hedefidir. Bu hedefe ulaşmak için Şebnem Yüksel ve bölümdeki oyuncular, çok çeşitli yöntemler araştırdıktan sonra, en doğal ve en güçlü ifadeyi, emprovizasyon(kurallı doğaçlama) yoluyla elde etmişlerdir.Bu bölümün mekânı, René Magritte'in ?The Personal Values? adlı resminin üç boyutlu tasarlanmış halidir ve burada gerçeküstü bir ortam yaratıldığı izlenimini vermektedir.Söz konusu bölümde, seyirciler ve oyuncular mekân içerisinde karışık bir şekilde durarak eylemleri birlikte gerçekleştirmektedirler. Oyuncular, eylemleri seyircilerle beraber gerçekleştirebilmek için çeşitli `karşılıklı etkileşim' yöntemleri kullanmaktadırlar. Yükselen bir enerji ve düş gücüyle gelişerek herkesi içine katan dördüncü bölüm, seyircileri, fiziksel olarak `havalandırırken' ruhsal düzeyde de `uçurmaktadır'.Projenin gerçekleştirildiği, Sultanahmet'te bulunan Bizans Büyük Saray, amaçlanan gizemli atmosfer ve çeşitli anlam metaforlarını güçlendirmiştir.Sonuç olarak, seyirciler bir saat süresince, renkli bir serüvenin içinde bulunmuşlar; eylemlere bizzat katılarak yaratıcı ekibin hayal dünyasını ve coşkusunu paylaşmışlardır.Anahtar Kelimeler: Etkileşim, İşbirliği, Emprovizasyon, Düş Gücü, Gizemli