Çağdaş perspektifte duvar halısının resim sanatındaki yeri

Abstract

Ortaçağ'da en yüksek noktasına ulaşan tapestry, kiliseleri, şatoları ve soyluların evlerini süslüyordu.Bu dönemde tapestry, duvar kaplaması ve dekorasyonu olarak kullanılmıştı.16. ve 17. yüzyılda tapestry, Raffaello, Rubens, Le Brun gibi ressamların yapıtları ile serbest sanatlar konumuna ulaştı.18. yüzyılda ise, tamamen resim sanatının yerini aldı.Bu dönemde, çok renkliliğe gösterilen ilgi nedeniyle tapestrynin önemi ortadan kalktı ve resmin kopyesi olmasına yol açtı. 19. yüzyılda ise.tapestry eklektik resim anlayışına paralel bazı olumsuz etkiler yüzünden önemini yitirmeye başladı.Çünkü dokumacının görevi resmin tıpatıp aynısını dokumaktı.Yüzyılımızda ise, tapestry, Ortaçağ'daki konumuna ve onuruna tekrar sahip oldu.O dönemin renk ve biçim anlayışı, sadeliği ve netliği, ifade yolları, duvar halısının kendisine özgü niteliğini ortaya koydu.Ortaçağ'da en yüksek sanatsal değerini bulmuş olan tapestrynin, günümüze kadar değerini koruyabilmesini, resim sanatıyla kurduğu paralelliğe borçludur.Sanatçının bir dil özgürlüğüne kavuşmasını sağlayan, birçok ekollerle gelişmesini sürdüren bu yapıtlar, artistik kişiliğin bir ifadesidir ve sanatçının estetiğini ortaya koyduğu, resmin diğer bir boyutudur.