Sembolik yansımalar

Abstract

Sanat tarihinde çok kısa bir dönemi içeren sembolizm hareketinin sınırlarını belirlemek oldukça güçtür. Üzerinde önemle durulmayan Sembolizm hareketini bazı sanat tarihçileri Ekspresyonizm ve Sürrealizm akımları içinde bir Fantazi olarak değerlendirmiştir.

Eski Mısır, Yunan, Çin, Japon, Afrika, Hint ve Avrupa'da özellikle orta çağda kilisede kullanılan sembolün plastik sanatlarda tarihçesi oldukça eskidir.

Başlangıçtan günümüze yaklaştıkça Bosch, Goya, William Blake v.b. Sanatçıların anlatımı güçlendirmek için Sembollerden sıkça yararlandıklarını görmekteyiz.

Sosya-Ekonomik politik ve kültürel aksiyonların da etkisiyle 19. Y.Yılda Fransa'da edebiyatta bir ekol olarak ortaya çıkan Sembolizm hareketinin plastik sanatlarda da etkisi görülmeye başlar.

Gerek Plastik Sanatlarda gerekse edebi Sanatlarda Sembolizmi kullanmaktaki amaç; tüm insanı duyguların en gerçekçi biçimde betimlemesini sağlamaktır. Öte yandan Gustave Moreau, Puvis de Chavines, Paul Gauguin, O. Redon gibi sanatçılar Sembolizmin yeniden anlaşılmasında ve gelişmesinde önemli etkenler arasında oldular.

Burada sanatçılar sanatsal anlayışları doğrultusunda ilk dönemlerde önce dini, tarihi, mitolojik ve edebi anlatımlara ağırlık vermişlerdir. Giderek modern sanat hareketlerinin ortaya çıkışıyla biçime daha çok yönelen sanatçılar yapıtlarında işaret ve mecaz araştırmaya başlayarak belirli bir sadeliğe ve soyutlamaya ulaşırlar.

Bu çalışma kısa ve sınırlı Filistin sanat hareketini araştırmak ve ortaya koymak içindir. Araştırmam yalnızca Filistin insanının genel yaşamını (Sosyo-Politik, Ekonomik ve Kültürel) belirli bir görüş dahilinde gerçekleştirmektir.

Kaynakların az oluşu ve Filistin Sanatçılarının yaşamlarını değişik Ülkelerde sürdürmeleri konunun rahatça toparlanmasına ve net olarak sunulmasına engel olan nedenlerdendir. Fakat buna karşın araştırmam Filistin Sanatında ve Sanatçılarında Sembollerin ortaya çıkış nedenlerini etkilerini derinlemesine ortaya koymaya yönelik olmuştur.