Özet
Sanayi-i Nefise Mektebi’nin Fındıklı Çiftesarayı’na yerleşmesi (1926) ile adının Güzel Sanatlar Akademisi olarak değişmesi (1927) ve yeniden yapılanması gerçekleşecek bir dizi reformun habercisidir. Mimarlık Şubesi’ne ilk olarak Prof. Ernst A. Egli’nin getirilmesi ile (1927-36) başlayan mimarlık eğitiminde yenilenme hareketi, tanınmış Alman mimar Bruno Taut’un bu görevi üstlenmesiyle (1936-38) ayrı bir anlam kazanmıştır. Ernst A. Egli’nin Paris Beaux Arts mimarlık eğitimini model alan Sanayi-i Nefise Mektebi mimarlık atölyelerinin olumlu yönlerini dikkate alarak Orta Avrupa’daki Technische Hochshulelerin etkisinde gerçekleştirdiği reform, Bruno Taut’un değerli katkısı ile geliştirilmiş ve GSA Yüksek Mimarlık Bölümü’nde ülke koşullarına ve kuruma özgü bir eğitim programı oluşturulmuştur. Akademi’nin tüm bölümleri için bir gelişme imkânı yaratan Taut döneminde, müfredat ile mekân ilişkisinin kurulması düşüncesi açıkça izlenir. Bu dönemde saray yapısı içinde oluşturulamayacak niteliklerde çağdaş bir çizim atölyesinin, Taut’un eğitim düşüncesinin bir tamamlayıcısı olarak gerçeğe dönüştüğü bilinmektedir. Bu kısa yazı, Akademi Mimarlık Şubesi ilk sınıfları için ana mekâna eklenen ve ‘Taut Atölyesi’ olarak bilinen çizim salonunun izlerini, Bruno Taut’un İstanbul Günlüğü (10.11.1936 - 13.12.1938) üzerinden okumaya çalışıyor.