Bir sanat tarihçisinin derlediği görsel arşiv — 19. yüzyıl sonu ile 20. yüzyıl ortası arasında biriken ânlar, mekânlar ve portreler.
Celâl Esad Arseven (1875–1971), Türk sanat tarihinin kurucu isimlerindendir. Sanayi-i Nefise Mektebi'nde okumuş, Avrupa'da resim eğitimi almış; ardından İstanbul'un sokaklarını, Boğaz'ı, Anadolu kentlerini tuvale ve fotoğraf kâğıdına aktarmıştır.
Onun için kamera, bir kayıt aracı olduğu kadar bir bakış biçimidir: Gözlemci, dikkatli, mimariye duyarlı. Bu koleksiyondaki her kare, bir ressamın gözüyle çerçevelenmiştir.
Arseven'in arşivinden derlenen fotoğraflar; aile ve dostlar, atölye anları, seyahatler, mimari belgeler ve sanat ortamından kesitler içerir. Bir kısmı orijinal baskı, bir kısmı negatiften taranmış görüntülerdir.
Fotoğraflar, sanatçının resimlerinde gördüğümüz İstanbul ve Anadolu peyzajının arka planındaki dünyayı anlamamıza yardımcı olur — onun ressam gözünün hangi gerçekliklerle karşılaştığını gösterir.