<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rdf:RDF xmlns="http://purl.org/rss/1.0/" xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<channel rdf:about="https://hdl.handle.net/20.500.14124/9741">
<title>Sanatta Yeterlik Tezleri</title>
<link>https://hdl.handle.net/20.500.14124/9741</link>
<description>Proficiency Theses in Art</description>
<items>
<rdf:Seq>
<rdf:li rdf:resource="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10557"/>
<rdf:li rdf:resource="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10476"/>
<rdf:li rdf:resource="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10475"/>
<rdf:li rdf:resource="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10473"/>
</rdf:Seq>
</items>
<dc:date>2026-04-14T15:04:31Z</dc:date>
</channel>
<item rdf:about="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10557">
<title>Bir koreografi eserinin "doğaçlama teknolojileri" aracılığıyla görsel bir yapıta dönüştürülmesinde yöntem belirleme</title>
<link>https://hdl.handle.net/20.500.14124/10557</link>
<description>Bir koreografi eserinin "doğaçlama teknolojileri" aracılığıyla görsel bir yapıta dönüştürülmesinde yöntem belirleme
Boyacıoğlu, Nezihe
Bir Koreografi Eserinin "Doğaçlama Teknolojileri" Aracılığıyla Görsel bir Yapıta Dönüştürülmesinde Yöntem Belirleme adlı eser metni, William Forsythe'ın "Doğaçlama Teknolojileri" adlı analitik dans öğretim yöntemlnden yola çıkmıştır. Dans sanatının görsel bağlamda yapılandırılmasına dair hareket terminolojisi oluşturulmuştur. Bu hareket parametreleri; kinetik, kinematik, proprioseptik, kinestetik, kinesfer, ekstrakinesfer kavramlarıdır ve Temel Sanat ve Tasarım İlkeleri ile bağlantı kurularak görsel dile dönüştürme çalışmaları yapılmıştır. Belirlenen bir hareket anı, uzamsal olarak, zemin örüntüsü, figür örüntüsü ve düzlemler bağlamında ele alınmıştır. Değerlendirilen bu görsel kavramlar, egemenlik, görsel örgütlenme, açık form, kapalı form, ritim, denge, hareket, hiyerarşi gibi ilke ve öğelerdir. Görme algısı, hareketin retinal, fiziksel, algısal duyumu, davranışsal-bilişsel duyum, tasarımsal-mekansal-vektörel etkiye göre denge, biyomekanik bağlamda hareket bileşenleri, uzam-uzay kavramları, geometrik analiz karşılaştırılan ve değerlendirilen kavramlardır. Zamana dayalı bir sanat formu olan dansa, plastik sanatlar bağlamında okuma önerileri geliştirilmiştir. Zamanın sabit, mekanın hareketli olduğu örnek çalışma uygulamalarıyla da desteklenmiştir. Hareket öğesini, sanatlarının merkezine alan literatür taramaları; Oscar Schlemmer, Moholy Nagy, Rudolf Laban, William Forsythe, bu eser metni çalışmasına referans olması açısından incelemeye alınan sanatçılardır. Araştırılan konu başlıkları ile ilgili çizelgeler oluşturulmuştur. Örneğin bir çizelgede, biçim, mekan, zaman, gibi kavramlar ele alınmıştır ve bu dört sanatçının ilgili kavramlarla ilgili yaklaşımları değerlendirilmiştir. Nagy, insan bedeni mekandır, demiştir. Bu görüşe göre zaman ve mekan hareket içermektedir. R. Laban, bedeni kinesferik bir alanda düşünmüştür. O halde; Nagy ve Laban, mekanı hareketle ilişkilendirmiştir. Kostümlerin, hareketleri manipüle etmesiyle Schlemmer; dengenin kaybolduğu anları araştıran Forsythe ise daha çok biçim yaratma yaklaşımındadır. Tezin temelinde yer alan "Eşzamanlı Nesneler" (Synchronous Objects) ve hareket dilinin uzamsal olarak sistemleştirildiği "Doğaçlama Teknolojileri" gibi referanslar incelenmiştir. Tekniğin uygulandığı dans koreografileri oluşturulmuş ve video olarak kaydedilmiştir. Koreografinin görsel okumasında, ortaya konan hareket terimlerinin tasarımla bağlantısının kurulması aracılığıyla yeni yöntem önerileri geliştirilmiştir. Plastik sanatlar bağlamında iki ve üç boyutlu çalışmalar uygulanmıştır. Disiplinlerarası bir yaklaşımla dans ve tasarım arasında özgün bir köprü kurulmuştur.
</description>
<dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10476">
<title>Sokak fotoğrafında estetik bağlamda nesne ve anlam</title>
<link>https://hdl.handle.net/20.500.14124/10476</link>
<description>Sokak fotoğrafında estetik bağlamda nesne ve anlam
Özlük, Hürü
Bu eser metni, sokak fotoğrafında nesne ve anlam arasındaki ilişkiyi estetik bir bağlamda analiz etmeyi amaçlamaktadır. İlk bölümde estetik kavramı sanat felsefesi üzerinden sorgulanmakta; estetik, nesne ve anlam kavramları analiz edilerek estetik deneyimlerin bireysel ve toplumsal ortamlarda nasıl şekillendiği tartışılmaktadır. Bu kapsamda estetik değerlerin öznelliği ve nesnelliği ile bu kavramların fotoğraf alanında nasıl bir yere sahip olduğu üzerine araştırmalar yapılmakta, Platon, Kant, Hegel... gibi filozofların ve fotoğraf alanında çalışan kuramcıların metinleri ve kitapları bu bölümdeki temel kavramlara ilişkin görüşleri üzerinden değerlendirilmektedir. İkinci bölümde fotoğrafın ve sokak fotoğrafının tanımı ve tarihsel süreci, bu alanda ortaya çıkışından bu yana geçirdiği teknik evrim ve toplumsal değişimlerle ilişkisi ele alınmakta; sokak fotoğrafının nasıl bir estetik temsil alanı haline geldiği anlaşılmaya çalışılmaktadır. Bu bölümde ayrıca sokak fotoğrafında estetik ve temsile odaklanılmaktadır; bu bağlamda estetik değerlerin nesneleştirilmesi ve sokak yaşamının dinamiklerinin nasıl temsil edildiği örnek fotoğrafçıların üç fotoğrafı üzerinden ele alınmaktadır. Bu doğrultuda Eugene Atget, Andre Kertész, Walker Evans, Henri Cartier-Bresson, Garry Winogrand ve Vivian Maier gibi Türkiye'den ve dünyadan sokak fotoğrafçılarının çalışmaları, sıradan anların ve nesnelerin estetik bağlamı üzerinden analiz edilmekte ve yorumlanmaktadır. Sonuç bölümünde, sokak fotoğrafının sadece bir görüntüleme aracı değil, aynı zamanda toplumsal belleğin bir taşıyıcısı olduğu vurgulanmaktadır. Estetik ve anlamın bir arada var olma biçimleri, izleyiciyle kurulan iletişim üzerinden şekillenmektedir. Sokaktaki bir nesne, kadraj içinde yeni bir bağlam kazanarak kültürel ve toplumsal kodların bir yansıması haline gelmektedir. Günümüzde sokak fotoğrafçıları, kent yaşamının karmaşık doğasını belgeleyerek hem tarihsel bir tanıklığın hem de sanatsal bir ifade alanının oluşmasını sağlamaktadır. Bu bağlamda sokak fotoğrafları, estetik değerleri toplumsal gerçeklikle birleştiren güçlü bir ifade aracı olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, sokak fotoğrafında estetiğin rolü, fotoğrafın felsefi, tarihsel ve uygulama boyutlarıyla incelenmiş, nesne ve anlam ilişkisinin bu alana dair bir değerlendirmesi yapılmaya çalışılmıştır.
</description>
<dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10475">
<title>Seramik üretimindeki kusurların sanatsal çalışma kapsamında değerlendirilmesi</title>
<link>https://hdl.handle.net/20.500.14124/10475</link>
<description>Seramik üretimindeki kusurların sanatsal çalışma kapsamında değerlendirilmesi
Ay, Mert
Bu tez çalışması, seramik üretiminde "kusur" olarak tanımlanan teknik aksaklıkların, çağdaş sanat bağlamında nasıl estetik ve kavramsal bir potansiyele dönüştürülebileceğini araştırmaktadır. Seramiğin tarihsel olarak işlevsellik ve teknik doğruluk ekseninde konumlanan bir üretim disiplini iken, 20. yüzyıldan itibaren bir sanat pratiğine evrilmesi, malzemenin ve süreçlerin yeniden yorumlanmasını da beraberinde getirmiştir. Bu dönüşüm içinde, üretim sırasında oluşan kırılma, çatlama, deformasyon, lekelenme, soyulma ve benzeri hataların yalnızca önlenmesi gereken sorunlar değil, aynı zamanda düşünsel ve biçimsel anlatımın bir parçası olarak da değerlendirilebileceği fikri merkeze alınmıştır. Tez iki temel eksen üzerinden yapılandırılmıştır. İlk eksen, seramik üretim sürecinde ortaya çıkan kusurların teknik bağlamda sınıflandırılması ve neden-sonuç ilişkileriyle değerlendirilmesini kapsamaktadır. Çamur hazırlama, sırlama, kurutma, pişirim ve soğutma gibi üretim aşamalarında oluşabilecek kusurlar teknik terimlerle ele alınmış; ancak bu kusurların aynı zamanda dönüştürülebilir ve estetikleştirilebilir nitelikte olduğu vurgulanmıştır. İkinci eksen ise, bu kuramsal çerçevenin çağdaş sanatın eleştirel yönelimleriyle ilişkilendirildiği düşünsel ve estetik yorumlara dayanmaktadır. Kavramsal düzeyde, tez kusur kavramını yalnızca teknik bir eksiklik olarak değil; belleği, rastlantıyı, emeği ve zamanın izlerini taşıyan çok katmanlı bir estetik öğe olarak konumlandırır. Bu bağlamda wabi-sabi estetiği, kintsugi felsefesi, Baudrillard'ın simulakr kavramı, Benjamin'in "aura"sı, Danto'nun sanat nesnesi anlayışı ve Deleuze'ün katmanlı yapı düşüncesi, seramik kusurlarının yeniden yorumlanmasında önemli teorik dayanaklar olarak değerlendirilmiştir. Sanat tarihine ve çağdaş seramik pratiğine yön veren çeşitli sanatçı yaklaşımları da tez kapsamında incelenmiştir. Bu sanatçılar, deformasyonları, yüzey kusurlarını ve yapısal aksaklıkları yalnızca estetik bir biçim olarak değil; kimlik, bellek, doğa ve aidiyet gibi görüşleri sorgulayan kavramsal araçlar olarak kullanmaktadır. Çatlama, akma, kırılma gibi kusurlar bazı sanatçılarda doğaçlama bir biçim anlayışını beslerken, bazı sanatçılarda bu kusurlar kültürel kırılganlıkları görünür kılan bir dilin parçası hâline gelmiştir. Tez kapsamında geliştirilen kuramsal çerçeve, seramik üretimindeki teknik süreç ile çağdaş sanatın kavramsal yönelimleri arasında bir bağ kurmayı amaçlamaktadır. Kusur, bu çalışmada yalnızca biçimsel bir bozulma değil, aynı zamanda düşünsel bir müdahale, üretim sistemine dair eleştirel bir duruş ve sanatsal bir ifade biçimi olarak değerlendirilmiştir. Bu bağlamda seramik, artık yalnızca teknik doğrulukla tanımlanan bir üretim alanı değil; rastlantı, kusur ve müdahale üzerinden kendini var eden bir sanat pratiği olarak yeniden düşünülmektedir. Sonuç olarak, bu tez kusurla çalışmayı bir estetik strateji ve eleştirel tutum olarak önermekte; sanat seramiğinde teknik süreç ile düşünsel üretim arasındaki sınırları bulanıklaştırarak yeni ifade biçimlerine olanak tanımaktadır. Kusur, burada yalnızca sonuç değil; dönüşümün, anlatının ve özgünlüğün başlangıç noktasıdır.
</description>
<dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
<item rdf:about="https://hdl.handle.net/20.500.14124/10473">
<title>Viyana'dan Hollywood'da: Erich Wolfgang Korngold'un keman ve orkestra için Re Majör Konçerto'su (op. 35)</title>
<link>https://hdl.handle.net/20.500.14124/10473</link>
<description>Viyana'dan Hollywood'da: Erich Wolfgang Korngold'un keman ve orkestra için Re Majör Konçerto'su (op. 35)
Ülkü, Ilgın
Bu çalışmada geç Romantik stilin XX. Yüzyıldaki önemli temsilcilerinden biri olan Erich Wolfgang Korngold'un armonik ve dramatik müzik dilinin Keman ve Orkestra için Re Majör Konçerto'sunda (Op. 35) nasıl karşımıza çıktığı incelenmiş, eserin teknik ve yoruma dönük analizi sunulmuştur. Böylesi detaylı bir analizden önce Korngold'un müzisyen kimliğini anlayabilmek için doğduğu, büyüdüğü yerlerin, ailesinin ve tanıştığı sanatçıların besteci üzerindeki etkilerine değinilmiştir. Başta Keman ve Orkestra için Re Majör Konçerto olmak üzere bestecinin sahne müzikleri, film müzikleri ve diğer önemli yapıtları ele alınmıştır. Beş bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde çalışmanın amacı, yöntemi ve kapsamı yer almaktadır. İkinci bölümde bestecinin çocukluk yıllarından başlayarak sahne müziklerinden film müziklerine uzanan kariyeri ve İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin besteci üzerindeki etkileri incelenmiştir. Bu bölümde aynı zamanda fin de siècle (yüzyıl dönümü) Viyanası, Korngold'un çağdaşları ve dönemin akımları ele alınarak bestecinin üretimi üzerine etkileri ele alınmıştır. Metnin üçüncü bölümünde konçertonun biçim ve armoni analizine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise konçertoyu yorumlayacak veya öğretecek müzisyenler için yoruma ve teknik zorluklara yönelik önerilerde bulunulmuştur. Bu öneriler eserin tını bütünlüğünü korumaya ve virtüözite gerektiren solo keman partisinin yorumlanmasına destek olacak niteliktedir. Son bölümde ise araştırmadan elde edilen bulgular paylaşılmıştır.
</description>
<dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</item>
</rdf:RDF>
