https://hdl.handle.net/20.500.14124/6599 Ulusal Sinema - Türk film Arşivi Yayını Thu, 09 Apr 2026 19:10:34 GMT 2026-04-09T19:10:34Z https://hdl.handle.net/20.500.14124/6536 Ulusal Sinema 3-4, 1968 Şekeroğlu, Sami Sami Şekeroğlu: 1965 sonbaharında filim gösterileriyle çalışmalarına başlayan 'Sinematek Derneği Türk sinemacılarıyla yakın ilişkiler kurmuştu. Hemen hemen her gün sinemacılar davet ediliyor (ya da Onat Kutlar 'Sine-İş' sendikasına), toplantılar yapılıyordu. İlk bakışta aralarındaki bu sıkı bağlılık ancak büyük işlerin yapılabileceğini ortaya koyuyordu. Açıkça belirtmek gerekir ki, sinemacılar gibi, sinemayla uzaktan yakından ilgilenenler de durumdan memnundu. Mon, 01 Jan 1968 00:00:00 GMT https://hdl.handle.net/20.500.14124/6536 1968-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.14124/6535 Ulusal Sinema 2, 1968 Şekeroğlu, Sami Samı Şekeroğlu: İnkarcılık Türk Sineması'nın bilinçli bir gelişme göstermesi ve kendi ülkemizin sorunlarına e9ilmesiyle başlamıştır. Sanatçıların kendi halkına dönme, sorunlara çözüm yolu arama çabaları, yabancı kültürden ayrılma, kendi köklerinin derinliklerine inmeyle olduğundan, ister istemez yüzeyde kalmış yabancı kültüre tutuklu olanları karşısında bulmuştur. Bu karşı gelmeler işi biraz geciktirmekteyse de sonunda elbette ki yerli olan başarılı olmaktadır. Halit Refiğ'in "HALK SİNEMASI" deyimi bile bir yıl önce büyük hücumlara yol açarken bugün herkes tarafından kabul edilmiş, konuşmalarda, yazılarda kullanılır hale gelmiştir. Mon, 01 Jan 1968 00:00:00 GMT https://hdl.handle.net/20.500.14124/6535 1968-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.14124/6534 Ulusal Sinema 1, 1968 Şekeroğlu, Sami Sami Şekeroğlu: 1968 yılı sinemamız için çok ilginç bir yıl olacağa benzemektedir. Yıllardır söylenenler olumlu ya da olumsuz belirli bir yerde birleşme umudunu 1967 sonlarında ilk defa göstermeye başladı. 1962 yılında Türk Film Arşivi 1'in temeli atılırken, sinemamızın ilk aşırı kıpırdanışları da belirleniyordu. Daha sonraki yıllarda sinemayla ilgili kurumlar çoğaldı. ''Yeni Sinemacı kuşağını getireceğiz" diyerek Türk Sinemasına karşı olduklarını bilinçsizce haykırırken, acele verilmiş kararın yanlış olabileceğini de düşünmemişlerdi bu yeniler. Biz "Türk sineması iyi ya da kötü bizim sinemamızdır, ona bakmasını ona eğilmesini onun ürünlerini toplayıp korumasını öğrenmeliyiz." fikrini savunduk. Bazı yazarlarımız, kurumlarımız, yalnızca yabancı kültürle beslenmiş, kendini dahi tanımayan gençlerimiz, sinemamıza vurmanın bilinç sizce vurmanın bir çıkar yol ya da olumlu bir çaba olduğu kanısındaydılar. Bu görüş ve ikilik sinemanın kendi içinde bile ağır basarken, 1966/67 iyiyi de kötüyü de savunan sinemacıları, karşısındakilerin kışkırtmasıyla birleştiriverdi. Böylece iki taraf arasında en küçük, bir ortak yan arama imkanı da ortadan kalkmış oldu. Mon, 01 Jan 1968 00:00:00 GMT https://hdl.handle.net/20.500.14124/6534 1968-01-01T00:00:00Z