Johann Sebastıan Bach'ın Sol Majör Viola da Gamba Sonatı'nın kontrbas uyarlamasının incelenmesi

Abstract

Bu çalışma, Johann Sebastian Bach'ın Sol Majör Viola da Gamba ve Klavsen Sonatı (BWV 1027) üzerine odaklanmakta; eserin modern kontrbas için geçerliliğini, uyarlanabilirliğini ve yorum olanaklarını incelemektedir. Barok dönemin zengin oda müziği geleneğinden gelen bu sonat, özellikle yaylı çalgıların tarihsel gelişimi ve değişen icra pratikleri göz önüne alındığında, transkripsiyon açısından dikkate değer bir örnek teşkil etmektedir. Çalışma boyunca, Barok dönemde yaylı çalgıların yükselişine dair tarihsel bir çerçeve çizilecek; keman ailesinin ortaya çıkışı, viyol ailesinin farkları, viola da gamba'nın tarihteki yeri, yükselişi ve ortadan kayboluşunun nedenleri ele alınacaktır. Gamba'nın fiziksel özellikleri, teknik imkanları ve repertuvarı, sonatın karakterini anlamak açısından ayrıntılı biçimde incelenecektir. Çalışmanın Bach'ın yaylı çalgılarla olan ilişkisi üzerine tartışmaların olduğu üçüncü bölümünde, bestecinin gamba için yazdığı eserler ve yaylı çalgılarla ilişkisi çözümlenecek; bunu takiben Sol Majör gamba sonatı biçimsel yapı, armonik dil ve kontrapuntal dokular açısından analiz edilecektir. Amaç, eseri yalnızca tarihsel bir belge olarak değil, günümüzde kontrbas ile yeniden yorumlanabilir yaşayan bir müzik yapıtı olarak ele almaktır. Son bölümde, sonatın kontrbas için düzenlenmesine dair teknik, müzikal ve estetik öneriler sunulacak; transpozisyon stratejileri, teknik uyarlamalar ve yorum yaklaşımları üzerinde durulacaktır. Tarihsel farkındalığı icracı bakış açısıyla buluşturmayı amaçlayan bu tez, Bach'ın müziğinin stilistik bütünlüğüne sadık kalarak kontrbas repertuvarına anlamlı bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.