Dağılan Beyin Parçalarına Gülmek: Quentın Tarantıno Filmlerinde Şiddet ve Mizah

Abstract

Quentin Tarantino filmlerindeki şiddet ile mizah ilişkisini incelemeyi amaçlayan bu makale üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde sinemada şiddet ve şiddetin seyirci ile ilişkisi ele alınmakta, izleyen bölüm mizah ve sinemada mizahın şiddetle ilişkisine odaklanmaktadır. Son bölümde ise Tarantino filmlerinin genel nitelikleri karakterler, anlatım özellikleri ve diyalogları üzerinden incelenip şiddet ve mizahla ilişkisi ortaya konmaktadır. Bunu yaparken mizaha ilişkin uyuşmazlık kuramından, absürt ve kara mizah kavramlarından yararlanılmaktadır.

This article, which consists of three sections, aims to explore the correlation of violence with humor in Quentin Tarantino movies. In the first section, violence in cinema and the attitude of the audience towards violence are handled. The following section focuses on humor and its correlation with the violence in cinema. The last section examines the features that are peculiar to Tarantino films through the characters, narrative styles and dialogues used and preferred by the director and the relationship between humor and violence is presented. The incongruity theory and the concepts of absurd and black humor are benefitted to reach the conclusion.