Gravürün çağdaş Türk resim sanatındaki yeri

Abstract

İlk gravür örneklerinin görüldüğü Asya kıtasından Rönesans Avrupası'na ve günümüze kadar geldiğimizde, gravürün kendi içinde değişen, gelişen teknikler bütünü olduğunu görürüz. Sadece resim, heykele olan yakınlığı değil, demokratik özelliği de bu alanın gücünü arttırır. Gravürün plastik öğeleri barındırması, sanat içinde kendine yer edinmesini sağlamıştır.Gravürde büyük ilerlemelerin ve sanatsal alanda kabullenişin yaşandığı 20.yüzyıl Avrupa'sındaki gelişmelere, çağdaşlaşma çabasındaki Türkiye uzak kalmamıştır. Türkiye'de gravürün kabul görmesi, Avrupa'da sanat olarak ele alınmasıyla kıyaslandığında, hızlı bir ivme göstermiştir.Özellikle 20.yüzyılın ikinci yarısından sonra Türkiye'deki üç büyük kurumda verilen gravür eğitimi, sanatçıları bu alanda yaratmaya itmiş ve gravür sanatçılarını doğurmuştur.Gravürün gelişmesinde büyük katkısı olan sanatçılar, hem eğitici yanları, hem gravür çalışmaları, hem de yaygınlaşması için gösterdikleri çaba ile Türkiye'deki gravür sanatına isimlerini yazdırmışlardır. Yaygınlığı gittikçe artan gravür, açılan sergiler ve kişisel gravür atölyeleri ile hak ettiği yere doğru ilerlemektedir.