Brahms ve piyano (üç evrede Brahms’ın piyanoya getirdikleri)

Abstract

Robert Schumann, Frédéric Chopin ve Franz Liszt'ten sonra 19. yüzyıl piyano edebiyatı ve genel müzik tarihinin dördüncü büyük ismi Johannes Brahms'dır.Chopin ve Liszt'in devrimci, atılgan çizgilerinden ziyade, mirasçısı olduğu büyük Alman-Avusturya ekolünün klasik tutumunu yeğleyen sanatçı, piyanist, orkestra ve koro şefi ve besteci kimliğiyle Orta Avrupa müzisyenlerine büyük bir etki yapmıştır.Buxtehude-Bach-Haendel ve Haydn-Mozart-Beethoven düşünce tarzını, romantik dönemin cüretli armonik arayışları ve kendi iç aleminin yansıdığı alabildiğine öznel kısa süreli eserlerinin lirizmi ile bağdaştıran Brahms, piyano tekniğinde de aynı çizgiyi sürdürmüştür. Piyano yazısını senfonik-teknik-lirik arayış dönemleri olarak üçe bölebileceğimiz besteci, karmaşık, güç isteyen ama Lisztvari abartıdan kaçınan bir virtüöziteye yönelmiştir. Brahms stil ve öznellik açısından romantik, form bakımından ise (öznellikle sonat ve tema-çeşitlemelerde) neo-klasik olabilmiştir.