Üç fantezi “Schumann op.17 do majör fantezi” “Chopin 0p. 49 fa minör fantezi” “Liszt sonata quasi una fantasia (dante)”

Abstract

16. ve 17. Yüzyıllardan beri kullanılan fantezi formu çok kesitliliğiyle dikkati çeker. Başlangıçtaki Ricercare veya Füg `e benzer yapılanması, karşıt fikirlerin sunulduğu, zamanla Toccata'ya yaklaşan bir yapıt görünümünü almasını da sağlamıştır. Trajik, dramatik veya lirik kesitlerden oluşan fantezinin en güzel örneklerini Bach, Mozart gibi bestecilerin yapıtlarında bulmak mümkündür. Beethoven ise bir adım daha ileri gidip fantezi ve sonat formlarında bir senteze ulaşmıştır (op.27 no:1,2). Fantezi altın çağını preromantik ve romantik dönemlerde yaşamış, Schubert, Chopin, Schumann ve Liszt bu alandaki başyapıtları üretebilmişlerdir.İncelediğimiz üç örnekten Schumann'ın op. 17 do majör Fantezi'si özgür formlu bir sonat görünümü sunar. Üç bölümün her biri bestecinin farklı bir psikolojik tablosunu simgeler. Chopin'in op. 49 fa minör Fantezi'si ise olağan üstü bir doğaçlama- form sentezidir. Tek bölümlü bir sonata yakın denebilir. Her iki besteci bu yapıtlarında alabildiğine öznel biçimde hareket etmişler, salt kişisel duygularını ifade etmişlerdir. Liszt `in Dante sonat'ı ise Leitmotif'lerin yönlendirdiği tipik bir program müziği örneğidir.