19. yüzyıldan günümüze batı resminde bir metafor olarak kent

Abstract

ÖZET İnsan, yaşamını sürdürdüğü mekandan bağımsız olarak incelenemez.Mekanın niteliği ve sağlığı kişinin yaşamının bütününü etkiler. Kişinin sağlığıve gelişimi, mimari bir yapı ile yada en geniş ölçekli mimarlık ürünü olan kentile kurduğu ilişkiye bağlıdır. Bu ilişki günümüz insanı açısındandeğerlendirildiğinde; kentleşmenin artması ile beraber daha sağlıksız birniteliğe büründüğü söylenebilir. Yaşadığımız yapının yada kentin yaşamabiçimimizle örtüşmemesi, yaşadığımız yerin kültürüne ait olmama, yaşanılanyer üzerinde gerçekleşen değişimlere kayıtsız kalınması, kısacası; kişininbulunduğu ortama yabancılaşması bu ilişkinin sağlıksız niteliğini gösterensonuçlardır. Kent yaşamının kriz noktasına yaklaştığı düşüncesininyaygınlaşması; insan, mekan ve kent arasındaki temel ilişkilerin her koşuldaönemini koruduğunu gösterir. Bu ilişkilerin sanatçılar tarafından ele alınışı da,19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren endüstrileşmeyle beraber kentlerin hızlabüyümesi ve endüstrileşme sonunda da kentleşmenin tüm dünyadayaygınlaştığı sürece paralel bir çizgi izler. Modern kent yaşamı tüm yönleriylemodern sanatı etkiler. Nitekim modern sanat kente özgü bir oluşumdur.Modern sanat akımları dahilinde resim sanatı örneklerini incelediğimizde;kent yaşamına ve kente dair imge ve söylemlere sıkça rastlarız. Öyle kimodern sonrası postmodern süreçte kentin bir seyirlik sanat nesnesinedönüştüğü örnekler de görürüz.ANAHTAR KELİMELER: nsan, Kent, Mekan,Yabancılaşma, Resim.