Kent mekanları olarak metrolarda seramik malzemenin kullanımı ve İstanbul örneklerinin incelenmesi

Abstract

Kentler bir çok kültürün bir arada bulunduğu, sürekli bir değisim halinde olan vekarşılıklı ilişkilere dayanan heterojen yerleşim merkezleridir. 19.yy'ın basından itibaren,metropollerin gelisimine bağlı olarak kullanılmaya baslayan metrolar, günümüzde debirçok kentte yasanan mekan ve zamansızlık problemlerine ulasım açısındangetirilebilecek çözümlerden en yaygın olarak kullanılanıdır.Gün içerisinde kentin diğer mekanlarına göre çok daha büyük kalabalıklartarafından kullanılan metroların sanat mekanları olarak değerlendirilmesi, sanatla iliskikurmamıs/ kuramamıs bireyleri gündelik hayatlarında sanatla karşılaştırarak hemtoplumsal hayat, hem kent, hem de sanat için yeni alanlar açılmasını sağlar. Böylecekentin estetik değerleri artarken, bireyler kentle, sanatla ve birbirleriyle ortak noktalardayeni ilişkiler kurarlar.Kent içi ulasımda zorunlu alanlara dönüsmüs metrolarda görsel öğeler vetemanın kullanılmasıyla, yeraltında olma hissinin birey üzerindeki olumsuz etkilerininazaltılması hedeflenmistir. Metrolar kullanıcıların gündelik hayatına zorunlu, olumsuzmekanlar olarak değil, gündelik hayatlarını rahatlatan, içinde geçirdikleri süre içindepsikolojik olarak rahatsızlık duymadıkları alanlara dönüsmüstür..İstanbul'da 1875 yılında kurulmus olan ilk metro sistemi Galata Tünel, 125 yılsonra açılan İstanbul Metrosu ve Füniküler'de görsel öğelerin kullanılmasıylaistasyonlara farklı karakterler kazandırılmaya çalışılmış, çesitli temalarda sanatsaluygulamalar yapılmıstır. Ancak bunların çarpıcı bir dil ve kullanım birlikteliğindenbahsedilemez.