Nijad Ekrem’ in hikayesi (bir şahsiyet ve Recaizade Mahmut Ekrem’ in eseri olarak)

Abstract

Recâizâde Mahmud Ekrem, Türk edebiyatı tarihindeki önemli simalardan biridir. Recâizâde Ekrem'in şiir, roman, hikâye ve tiyatro türlerinde eseleri vardır. Bunların içinde onun şöhretini en çok arttıranlar Araba Sevdası, Takdîr-i Elhân ve Tâlim-i Edebiyat'tır. Recâizâde Ekrem'i esas önemli yapan özelliği Takdîr-i Elhân'da ve Talîm-i Edebiyat'ta öne sürdüğü yeni düşünceleriyle gençleri etrafında toplayarak onlara öncülük, ?üstat?lık etmesidir. İlk iki çocuğu Pirâye ve Emced'den sonra bütün ümitlerini bağladığı Nijad Ekrem'i kaybetmek, Recâizâde'nin hayatını olduğu kadar edebî cephesini de etkiler. Nijad Ekrem, son derece akıllı, olgun ve çalışkan bir çocuktur. Nijad, babası Recâizâde Ekrem'in ve kendisini tanıyan herkesin gözünde örnek bir gençtir. Şiir, tiyatro, hikâye ve deneme yazar; resim yapar; piyano çalar. Ayrıca birçok konuda bir filozofu andıran derin düşünceleri vardır. Nijad Ekrem ile Recâizâde birbirine çok düşkündür. Onlar, hem çok iyi anlaşan bir baba-oğul, hem de çok iyi dostturlar. Nijad öldükten sonra Recâizâde Ekrem'in hayatı kararır. Oğlunun anısına Nijad Ekrem'i yazar. Bu eserin Recâizâde'nin sanatında önemli bir yeri vardır. Nijad Ekrem, Recâizâde Mahmud Ekrem'in son eseridir ve Servet-i Fünun edebiyatından izler taşır. Eser, neşredildikten sonra çevresinde büyük bir yankı uyandırır.