Türkiye’de tarih öncesinden bu yana oyun-sanat-oyuncak ilişkisi

Abstract

Oyun; özgürlük duygusu, amacının kendinden oluşu, alışılmış hayattan farklılığı, kurallarıyla, kültürün bir öğesi oluşuyla, sanatla benzerlik taşır. Oyunda estetik değerler bulunur. Estetik beğeni için kullanılan ifadelerin çoğu, oyun için de kullanılır: Ritm, armoni, gerilim, zıtlık, denge.... Oyunun ne olduğu, oyuncuya göre belirlenir. İşlerini zevk alarak yapan insanlar için işleri birer oyundur. Sanatçıların oyunla ilişkisi, kimi zaman eserlerine konu olarak seçmelerinde, İrimi zaman işlerini oyun olarak görmelerinde, kimi zaman da oyuncaktan tasarlamalarında mevcuttur. Hayatımızdaki tüm objeler gibi, oyuncaklar da, biçimlerinin ardında, bulunduktan dönemlere ait izler taşırlar. Kültürler arası alışverişin nesnesi olan oyuncak, piyasa ekonomisi içinde ticari bir ürüne, küreselleşme ile birlikte kültür hegemonyasının bir parçası haline gelir. Kültürel hegemonyanın dayatmalarına karşı durabilmek İçin, kendi kültürümüzden yararlanmak, çağdaş sentez geliştirmeye çalışan sanatçıya, yol gösterici olabilir.