Resimde imge üretimi ve gerçeklik

Abstract

Resim sanatı geçmişte,bugün üzerinden atmış olduğu işlevsel gerekliliklerle yapıldığı dönemlerde biîe,özünde bir biçim sanatı olduğunun her zaman bilincindeydi. Eski ustalar her türlü tasvir ve betimleme uğraşında doğa ve suretin,gerçek ile betimlenen imgenin olsa olsa bir "dönüştürme"olduğunun ve bu paralel gerçeğin kendi iç estetiğinin önemini çağlarının ötesinde vurgulamışlardı. Bu gün British Museum' da bulunan bir çok Rönasans deseninde,bir yanlışı gizleme yada tasarım değişiklikleri nedeniyle yüzeyde oluşan "pentimento'lar görüntünün ressam tarafından oluşturulma süreçleri ve estetiği konusunda bize bilgi vermektedir. Sanat kendi üsluplar tarihi içinde,bir dil olarak,kendi göstergeleri olan plastik biçimleri gerçekliğe empoze etmeye çalışmıştır. Bu göstergelerdir dizge içinde kullanıldıkları zaman bizim gerçekliğe dair edinmiş olduğumuz imgeleri harekete geçirici bir özelliğe dönüşür. Bize gerçek gibi gelen,bu uyaranlarla imgelemimizdeki gerçekliği yeniden yaşama anımızdır. Her türlü görüntünün tam anlamıyla ucuzladığı günümüzde sanat eserlerini anlamaya çalışmak izleyici için neredeyse külfetli bir iş haline gelmiştir. Çünkü günümüz görüntülerinin taşıdığı bildiriler,bizim katılımımıza ihtiyaç duymadan hayatımızda yer almaktadır. Ancak bu oranda da çabuk tüketilip,yitip gitmektedirler. Oysaki yüzyıllar öncesine ait sanat eserleri,kendi sofistike anlam ve yapılarıyla hala gizemlerini korumaktadırlar. Bu çalışmanın amacı resim sanatında imgenin gerçekliğin yorumlanması ve plastik dile dönüştürülmesi ile olan ilintilerine değinen bazı örnekler sunmaktır