Johannes Brahms'ın Op. 108 No. 3 Re Minör Piyano ve Keman Sonatı'nın 19. yüzyıl kemancılık geleneği etkileri ışığında teknik ve yorum açısından incelenmesi

Abstract

Bu eser metninde amaçlanan, Johannes Brahms'ın Op. 108 No. 3 Re Minör Piyano ve Keman Sonatı ile bu eseri yorumlayacak icracı arasında keman tekniği ve bestecinin müzik dünyası bakımından yakınlık ilişkisi kurabilmektir. Çalışmanın ilk kısmında, sonat kavramının mümkün olduğunca -konudan fazla uzaklaşılmaması gözetildiğinden- köküne inerek Brahms ile vardığı son haline kadarki süreç 18 ve 19. yüzyıl müzik karakteristikleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. Müzik tarihinde yaşanan gelişmeler ağırlıklı olarak sonat biçiminin oluşumundaki gelişme ve paralellikler merkezinde incelenmiştir. İlerleyen bölümde bestecinin hayatına ve başta yakın dostu Joseph Joachim olmak üzere yaşadığı döneme ait bazı kemancıların döneme etkisine yönelik bilgiler verilmiştir. Tüm bu bilgilerin icracının eseri incelemeye başlamadan önce besteci, eser, biçim, dönemsel koşullar vb. olgular hakkında entelektüel bir zemine sahip olmasına ışık tutması beklenmektedir. İkinci kısımda eser yapısal olarak incelenerek bestecinin yaratımının daha anlaşılır kılınması hedeflenmiştir. Eserin bölümleri ayrı başlıklar altında formal ve figüratif açıdan, bestecinin kompozisyon anlayışına dair bazı detaylar eşliğinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın son kısmında ise ilk 2 bölümden elde edilen veriler zemin oluşturmuş, bu zemine dayanarak eserin icrasında karşılaşılabilecek teknik ve yoruma dayalı tespitler ile bunlara yönelik öneriler sunulmuştur. Bu bölümde amaçlanan, icracıya eserin hazırlık aşamasında bütüncül bir yaklaşım yoluyla rehberlik etmektir. G. Henle Verlag nota basım şirketine ait olan, Hans Otto Hiekel editörlüğündeki "urtext" (eserin sonradan yapılan eklemeler olmaksızın bestecinin orijinal yazımının bir kopyası) basımı, çalışma boyunca okuyucuya daha akıcı bir okuma deneyimi sunma amacıyla aslına uygun şekilde dijital ortama aktarılarak sunulmuştur. Ekler başlığında verilen eser materyali ise orijinal basımın taranarak elektronik ortama aktarılmış biçimidir. Çalışma boyunca Türkçede yer almayan veya TDK'de karşılığı olmayan sözcükler ile bazı müzikal terimler italik metin biçiminde verilmiş olup, metne anlam bakımından zenginlik katabileceği öngörülen kimi müzikal terimler ise dipnotlar halinde açıklanmıştır.