19. yüzyıl ve öncesi batı resim sanatında alegori kullanımının tipik eser örnekleriyle biçim ve içerik açısından irdelenmesi

Abstract

Alegorinin tanımıyla başlanan "19. yüzyıl Ve Öncesi Batı Resim Sanatında Alegori Kullanımının Tipik Eser Örnekleriyle Biçim Ve İçerik Açısından İrdelenmesi" başlıklı bu eser metninde; 19. yüzyıl ve öncesi batı resim sanatında en önemli anlam oluşturma ve ifade araçlarından biri olan alegori; özellikle biçim, anlam ve kapsam bağlamında sanat tarihinden tipik eser örnekleri üzerinden irdelendi. İnsanoğlunun varoluş olgusu üzerinden etkileşimde olduğu insan ve diğer varlıklara, çevresine, doğaya, evrene yüklediği anlamlar sembol, alegori, metafor, mit ve masal olarak ortaya çıkmıştır. Paganizm ile artarak devam eden alegorik ifade biçimi Ortaçağ boyunca devam etmiştir. Ortaçağ resimlerindeki konular incelendiğinde daha çok eğitici ve öğretici nitelikte alegori kullanımı görülmektedir. Bu alegoriler etik, politik ya da kültürel mesajlar taşımaktadır. Rönesans sonrası 20. yüzyıla kadar olan dönemde bir tür olarak dini konulu resimler, resim sanatının en önemli kısmını temsil etmekle birlikte mitolojik konular da çokca görselleştirilmiş, bu çalışmalarda daha etkin bir anlam için alegorinin de kullanıldığı görülmüştür. Rönesans sonrası 20. yüzyıla kadar olan dönemde farklı tür ve temalı resimlerde daha belirgin, dolaylı ya da etkin bir bir anlam oluşturmak için yoğun bir şekilde alegori kullanımı ortaya çıkmıştır. Alegori; ana ifade öğesi ya da olanağı olan kişileştirmeye eklemlenen sembol, metafor ve ima olanaklarının biri, birkaçı ya da hepsi kullanılıp görselleştirilmek sureti ile resim sanatında başvurulan en önemli ifade aracı haline gelmiştir. Ele alınan tarihsel süreçteki sanatçıların tipik alegorik resim örnekleri irdelenerek ve resimlerimde yer alan alegorinin ifade olanakları olan çok katmanlı anlam olgusu ve dolaylı anlatım etkisine değinilerek çalışma sonlandırılmıştır.