Özet
Sayın Profesör Esad Suher için düzenlenen bu güzel kitapçıkta benim de bir şeyler yazmam ya
da katkıda bulunmam istendi.
Bu istem, her halde bir Rektör, bir heykeltraş, bir sanatçı olduğumdan öte iyi bir dost ya da
ağabey-kardeş oluşumuzdan da kaynaklanmıştır.
Evet, bir çok mimar ile birlikte mesleki çalışmalar yaptık, anıt-düzenleme jüri çalışmalarında.
Fakat Esad Ağabey ile birlikte çalışmamız kısmet olmadı.
Ancak sohbetlerimizde esas olan, üniversitemizde kimsenin bilmediği ve hocanın çok kimseyle
konuşmadığı iki müşterek tutkumuz vardı. Birincisi kayak, ikincisi binicilik ve atlar. Her fırsat
bulduğumuzda bu iki konu üzerinde sohbet ederdik. Bu iki konuyu, güzel keman çaldığı kadar
iyi bilir.
1996 Yılında yapılan rektör seçiminde maalesef rakip aday olmuştuk. Diğer adaylara ver
yansın etmemize karşın, birbirimize tek kelime söylemedik. Bu, zannediyorum karşılıklı sevgi
ve saygının önemli göstergesi idi.
Bir de zannediyorum ki, Esad Ağabey benim, ben de onun kazanmasını istiyorduk. /
Nisan 1997