Özet
Bedri Rahmi Eyüboğlu, etkilere açık bir sanatçıydı. Etkilenmeden, ustaları sevmeden sanat yapılabileceğini kabul etmezdi. Ona göre insan, şiir balını tatmadan, oturduğu yerde bülbül kesilip dizeler söyleyemez; keza resim görmeden resim yapamazdı. Kendinden önce gelmiş, hatta çağdaş sanatçıların yaratılarını sevmeden, onlardan birinin ya da birkaçının ardına takılmadan iyi sanatçı olamazdı.
Bedri Rahmi'nin bu görüşleriyle Malraux'nun bilinen düşünceleri arasındaki paralellik ortadadır. Malraux: "Her zaman bir biçime, bir başka biçimden varılır. Varılan biçim daima öncekinin izlerini taşır. Ne erken oluş, ne deha bizi doğrudan doğruya hayatı kavramaya götüremez. Erken olmak sadece taklide erken başlamaktır." diyordu. Malraux'ya göre ressam, her şeyden önce resimleri seven adamdır; manzaraları değil. İlk örnek hiçbir zaman hayat değil, bir başka sanat eseridir.
Ne var ki Bedri Rahmi, etkiyi, etkilenmeyi öğretimde başlıca ilke saymak yürekliğini gösterebilmiş bir öğretmendir de...