William Shakespeare'in Hamlet oyunundaki "Hamlet" karakterinin yolculuğunun Lacan'ın "Arzu Nesnesi" kavramıyla dans performansı üzerinden yorumlanması

Abstract

Bu tez-eser çalışmasında, William Shakespeare’in Hamlet karakterinin zihninin Jacques Lacan’ın arzu nesnesi, imgesel düzlem, simgesel düzlem, Öteki, fallus kavramlarından hareketle bir performansının oluşturulması hedeflenmiştir. Hamlet’in zihnindeki karmaşık düzen ve trafiğe odaklanılmış, karakter Lacan perspektifiyle analiz edilmiş, Lacan kavramları ve Hamlet karakteri baz alınarak metnin bedenselleşmesi araştırılmıştır. Bu süreçte Lacan kavramlarından çıkarılan erteleme, tekrar, döngüsellik ve sınır kelimeleri ve Hamlet karakterinin eylem-eylemsizlik anları üzerine doğaçlamalar yapılmıştır. Ortaya çıkan harekete dair malzemeler karakterin zihninin hareket haritasına evrilmiştir, ayrıca Hamlet’in repliklerinden doğan imajinasyonlardan faydalanılmıştır. Hamlet’in arzu nesnesi “taç” olarak belirlenmiş, arzu nesnesi ile kurduğu ilişkiye odaklanarak eserin yapısı kurulmuştur. Bu ilişki Hamlet’in zihninde seçili karakterlerle kurduğu ilişkiyi de belirlemiştir. Araştırma boyunca felsefe, psikanaliz, tiyatro ve günümüz hareket araştırma metodları ve dans disiplinleri bir araya getirilmiştir ve bir bütün oluşturulması gözetilmiştir. Sanatsal, edebi ve düşünsel birçok disiplin tarafından benimsenen Hamlet kakterinin zihin karmaşasının disiplinlerarası bir yaklaşımla koreografisi yapılmıştır.