Çizgilerle Dostlar

Abstract

Bir sanatçıyı tanımanın en iyi yolu elbette onun yapıtlarıyla içli dışlı olmaktır. Yazarsa yazdıklarını, çizip boyadıklarını, heykeltraşsa unttuklannı, besteciyse bestelediklerini okumak, görmek, dinlemek onun gerçek kimliğini tanıyıp antmak için çoğumuzun seve seve yapacağı işlerdir. sanatçıların birçoğu aynı ı.amanda sanatların en önemlisi olan yaşama sanatının da parlak bir temsilcisi olmayı başarırlar. O zaman yapılacak iş o ınatçının kendisiyle tanışmaktan başka ne labilir? Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sahne ve Görüntü Sanatları Bölümü laşkanı Prof. Sadi Öziş de işte bu tür sanatçılardan biri. Kendisiyle ilgili bu yazıya böyle bir girişle başlamamın nedeni ise onu herşeyden önce bir dost olarak tanımış olmam. 1974-75 ders yılında ek örevli ôlarak çalışmaya başladığım bu kurumda daha ilk günden beri görevimi hiçbir yabancılık duymadan sürdürmemin, hatta 1980'de kadrolu olarak Sahne ve Görüntü Sanatları Bölümüne : atılmamın başlıca nedeni Prof. Erdoğan Aksel ile . Sadi Öziş'in sıcak ilgileri ve yakın dostlukları olmuştur. Bu dostluklar bugün de pekişerek ürüyor ve bana Sadi Öziş'i her gün yeni bir önüyle tanımaya fırsatı veriyor. Şüphesiz bu danışmanın geçmişe yönelik bir yanı da var: Buraya, bugüne nerelerden, hangi yaşantı ve deneyimlerin içinden geldiğimizi de açıklayan bir sürecin öyküsü