Sözüm var size gençler: tiyatro ve çağdaşlık

Abstract

Gençlik insan ömrünün yaz çağıdır. Onu zengin bilgiye, büyük dünya kültürüne ve ulusal duyguya kavuşturmak, halkın yaşam ideali uğrunda terbiye etmek, her bir kuşağın kutsal borcudur. Çağdaş Türk gençleri, dünyanın en öncül gençlerinin sıralarında yürümek için kendi r,anevi olgunluğuna erişmişliği ile seçilmeli, yüksek kültürlü şahsiyet olarak tanınmalı ve beşeriyetin yarattığı gelişmeyi daha da zenginleştirmeli. Şimdi, yetenekli Türk gençleri, güzel sanatların, edebiyatın, ekonominin ve öylece de bilimin, bütün sahalarında öncül olmaya, yeni karakterler sjstemi meydana getirmek için çalışmaktadırlar. Şimdi Türk gençleri XXl.yy'ın yüksek hayat ritmi, düşünce türü ve yaratıcılık yaşamı ile yüz yüze durmaktadırlar. Onlar, zamanın istediği, çağdaşlığın yeni yaratıcılık problemlerini derinden anlamlı, tiyatro ve dram sanatının sağlam geleneklerini geliştirmeli, yeni gelenek yaratmalıdır. Bu süreçte gençler, kendi derin dünya yorumları ve büyük yetenekleri ile tiyatro ve dram sanatının çiçeklenmesine etki göstermeli, güzel sanatların ve bilimin tüm alanlarını, tekınik, ekonomik bilimleri öğrenmeli, çağdaşlığın duyum ve istekleri ile ilgili olarak gençleri tiyatro ve edebiyattan ayırıp, onların maneviyatını mahdutlaştırmaya olanak vermek gerekmez.Yoksa gençlerin estetik anlam ve duygularını sakatlamak olur. Gençlerin yeteneğinden, emel ve düşüncelerinden kuvvet alan tiyatro, bugün de zamanla beraber yürümeli, değişmeli ve zenginleşmeli, halkın manevi gelişmesine hizmet etmeli ve eski zamanlarla bu· günümüz arasında kırılmaz bir ilgi yaratmalıdır. Bu ideal, çağdaş Türk tiyatrosunun esas yaratıcılık amacı olmalı, insan ve onun maneviyatı, arzu ve istekleri çağdaş tiyatronun repertuvarında kendisine yer bulmalı, seyircileri düşündüren konusu olmalıdır. Her hangi bir tiyatro, kendi yaratıcılık problemlerinden uzaklaşırken, ustalık ve çağdaşlık hüneri yitirmektedir. Başka deyimle de, ustalık ve çağdaşlık mevkiinden ayrılırken, hem kendi geleneğinden uzaklaşıyor, nem de çağdaşlık ve yenilik duygusu kaybetmiş oluyor.