Aklımda Bir Şey Vardı: 4.2.2025-28.3.2025

Abstract

Diyor ki "Derdim dünyadır". GA gibi etkili başlatalım istiyoruz bu serginin metnini. Tüm bu süreçte kendimizi onun gibi düşünmeye ittiğimiz gibi. Sonra "biz bu işin neresindeyiz öyleyse" diyoruz ve kendi dilimizde yazmaya başlıyoruz. Bir yas yazısına benzememeli çünkü o öyle istemezdi, biz de istemeyiz zaten. O yüzden onu kaybettiğimiz günün haftasında değil, onun doğduğu günün haftasında açmaya karar veriyoruz sergiyi. O diyoruz, yerimizde olsaydı, neye çevirirdi bu yası, özlemi? Yine onun gözünden görüyoruz dünyamızın derdini. Başa dönüyoruz. Bu yola çıkış ikilemimize benziyor bu iş de: Yetişir mi, hazır mıyız, uzlaşır mıyız? Cevabını bulamadığımız soruların karşısında GA'nın bize gösterdiğini yapmaya karar veriyoruz: Bir araya gelmek. Onun için bir şey yapmak kolektif bir tavır mıdır, vefa mıdır koyamıyoruz bunun adını. Bu işin künyesi yok. Hazıra konmayı tercih ediyoruz. GA'nın bize deneyimlettiği şeyi tekrarlıyor, bir araya geliyoruz. GA'nın arşivine dalıyoruz. Dalmak derken, gerçek bir dalıştan söz ediyoruz. Sonunu görmekte zorlandığımız bir dünyayla karşı karşıyayız. Kızı Zeynep'e tonlarca soru soruyoruz. Zeynep'in varlığını görmek bizi yatıştırıyor. Atölyesine, evine, çalışma odasına, evinin olduğu apartmanın en altındaki ortak depoya giriyoruz. Büyük hard disklerin içinde sayısız dosya, önümüzde kağıtlar, çizimler, seneler boyunca tutulmuş defterler... Derdi üretmek olan birinin uçsuz bucaksız dünyasının ortasındayız artık. Tam da onun yaptığı gibi, dağılarak toplanmaya çalışıyoruz. Ona ait olanlarla kavuşmanın hissiyle arşivin içinde kayboluyoruz. Her şeye merakla bakıyoruz, her şeyin üzerinde konuşuyoruz, bazen gördüklerimizi anılarımızla bağdaştırıyoruz. Defterlerini karıştırırken tedirginiz ama ... Ya görmemizi istemediği bir şey vardıysa ... Yine Zeynep'i siper ediyoruz muğlaklarımıza, o da kendini geçiyor ve sürece dalmayı tercih ediyor. Zeynep, hocaya benziyor. Zeynep'in onayından geçen sayfaları belirliyoruz. Cümlelerini seçiyoruz ve GA'nın Aklında Bir Seyir masasının temelini atıyoruz.